از جمله مباحث مهمي که در صنعت ساخت هر کشور منجمله کشور ما وجود دارد، تدوين روشهايي جهت تعيين عمر مفيد ساختمان مي باشد. در خارج از کشور تا کنون فعاليتهاي زيادي در جهت رسيدن به اين مقصود انجام شده است لکن در ايران آنگونه که شايسته پرداختن به اين موضوع مي باشد، متاسفانه کار نشده است. عوامل مختلفي در تعيين عمر مفيد ساختمان موثرند که مصالح ساختماني يکي از اين عاملهاست. آنچه در اين پايان نامه به آن توجه شده است را مي توان به دو بخش عمده تقسيم نمود. در بخش اول مفاهيم عمومي و کلي عمر مفيد ساختمان ارائه يک شاخص مناسب جهت تعيين آن و نيز مجموعه عواملي که در تعيين عمر مفيد ساختمان موثر مي باشند را مورد بررسي قرار داده است. از جمله عوامل مهم در عمر مفيد ساختان نوع و کيفيت مناسب مصالح ساختماني مي باشد که در بخش دوم اين پايان نامه، بررسي اجمالي انواع مصالح و کيفيت آن صورت گرفته است. با توجه به گستردگي توليد مصالح در دنيا و پيشرفت تکنولوژي مربوط به آن، مصالح روز به روز داراي تنوع بيشتر و کاراتري مي گردد. ضمنا روشهاي مختلف اجرايي پروژه هاي عمراني و ساختماني در تعيين چگونگي تهيه و مصرف مصالح نقش عمده اي را ايفا مي نمايند بدين جهت نمي توان فرمول واحدي را جهت تعيين عمر مفيد ساختمان مشخص کرد بلکه بايستي روش کلي را بيان نمود و بر اساس آن هر پروژه را در محيط خود مورد ارزيابي قرار داد. ضمن اينکه قضاوت مهندسي و نقش فراواني را به خود اختصاص داده است. در خاتمه پايان نامه نيز جهت تبيين مباحث مطرح شده يک پروژه ساختمان را مورد بررسي قرار داده و در خصوص نوع مصالح مصرفي (سنتي و جديد) و کيفيت مصالح و اثر آن در افزايش يا کاهش عمر مفيد ساختمان موضوعاتي طرح و ارائه شده است. خلاصه اينکه ساختمان يک سرمايه ملي است و بايستي در توليد و ساخت، تعمير و نگهداري آن نهايت دقت و کوشش به عمل آيد تا بتوان متوسط عمر مفيد ساختمانهاي ساخته شده در کشور را افزايش داد.